YOU ARE, AFROPOLITAN

They tell you that home is an static invention
Characterized by boarders, flags and nation states,
For you,
Belonging is a reality that you can shape, question, deconstruct, reshape, create,
For you,
Home is where experiences are created and shared,
You love, read and inspire beyond boarders,
You invent your own myths and find peace in flexibility
For for you,  “home is relative, love is universal”.

Kiza Magendane – Afropolitan (2016)

Inspiration: Taiye Selasi 

Minister Ploumen: Afrikaanse diaspora belangrijke gesprekspartner

Minister Ploumen neemt de Afrikaanse diaspora zeer serieus. Dat bleek dinsdagavond tijdens een gesprek dat de minister voerde met jonge Afrikaanse Nederlanders. Aanwezigen drongen aan op spoedige vervolgacties: ‘Niet alleen meepraten, maar ook meedoen’. De minister toonde zich daarop welwillend.

Net zoals jongeren op het continent hebben we een toegevoegde waarde, aldus de aanwezige young professionals tijdens de bijeenkomst in Amsterdam. ‘Wij kennen Afrika en Nederland’. In het gesprek kwam naar voren dat de Afrikaanse diaspora divers is, en dat het voor de minister onduidelijk is wie de diaspora vertegenwoordigt. Voor de aanwezigen was dat geen overtuigend argument: ‘Wij zijn de diaspora’, zei Nikish Vita. ‘Als diaspora sturen wij meer geld naar Afrika dan u als minister.’

In maart nam de Tweede Kamer een motie aan van Eric Smaling (SP) die voorziet in een ‘intensieve samenwerking’ met de Afrikaanse diaspora in Nederland bij ontwikkelingsbeleid. ‘Wat gaat de minister met die motie doen?’ vroeg Max Koffi, die zelf een grote rol speelde bij de totstandkoming van de motie.

Een ander punt dat de deelnemers agendeerden, was de moeizame toegang van jonge Nederlands-Afrikaanse ondernemers tot ontwikkelingsfondsen. Minister Ploumen investeert veel geld in Nederlandse ondernemers die handelen met Afrika. Dat doet ze via het zogeheten Dutch Good Growth Fund (DGGF) à 750 miljoen euro. Maar, vroegen de deelnemers zich af, waarom grijpen de Afrikaanse diaspora-ondernemers in Nederland dan mis? Daarop zegde Ploumen toe uit te zoeken wat er bij de selectieproces van het DGGF misgaat.

In tegenstelling tot Engeland en Frankrijk hebben diaspora-organisaties in Nederland geen formele plek in de beleidsvorming. Organisaties die zich wel verenigd hebben, ondervinden veel problemen bij het verkrijgen van toegang tot beleidskringen. De minister sprak de intentie uit een vervolg te geven aan de discussie.

Het bezoek van minister Lilianne Ploumen voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking vond plaats in het kader van een speciaal ‘Afropolitan Dinner’.

Het etentje was een initiatief van opiniemaker Kiza Magendane. Hij nodigde de minister via een open brief uit voor een gesprek. Die uitnodiging nam zij aan. 30 young professionals namen deel aan het gesprek.

Reflection on citizenship and freedom

 

Those who are Dutch, American, South Soudanese or Indian are labelled. Who are we and what do we want to be in a world where identity seem to be more important than identification? What is the definition of citizenship while being Dutch, American, South Soudanese or Indian is a result of a coincident consensus? A consensus that claims that we need nation states in order to function and a world society.

The notion of nation states is questionable because of different reasons that have to do with the sustainability of the world that we live in the freedom of it individuals.

I am born in the Congo, I grew up in Tanzania and the Netherlands. I am more active in the Dutch society than the Congolese one, yet, some think that I am Congolese. What is the value of a nationality if the contribution to the society has not any influence one the identity formation? What is the value of a nationality if people who are born in the Netherlands are not directly considered Dutch if they don’t belong to the dominant ethnic background?

European Thinkers (Like Paul Scheffer) and policy makers (Like Geert Wilders) still believe that the simplistic way of dividing the world in nation states is the ideal that we all should share. Contradictory, in this globalised world with interconnections and networks, the reality proves that who you are as an individual is not defined by the colour of your passport. You can live in Estonia and have much more connection with someone living in Indian than your neighbour who belong to the same nation states and its welfare.

Borders are arbitrary and artificial. They were created under a different reality than the world we live in today. They were created not to protect us but to limit us in our way of thinking and interacting with each other?

We should make sure that individuals keep their right to move (mobility is a human right, that is what I believe) and make interaction possible between individuals of different communities.

It is time to question the notion of the nation states and wonder how sustainable it is and whether this notion is able to deal with challenges like the climate and refugee crisis that are facing the world right now. Individual urge for freedom will prevail and nation sates are not here to stay. They will be replace by a new consensus.

Minister Ploumen gaat met Afrikaanse jongeren in gesprek in Amsterdam

Minister Lilianne Ploumen voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking zal dinsdag 10 november deelnemen aan een speciaal ‘Afropolitan Dinner’. Minister Ploumen komt hier samen met een groep young professionals, sommigen met roots in Afrika en anderen met werk en interesses rondom Afrika. Zij zullen samen eten en in gesprek gaan over het beleid van Minister Ploumen en de ontwikkeling van het Afrikaanse continent.

Het diner is een speciale editie in een reeks ‘Afropolitan Dinners‘, waar een goed gesprek rondom een thema of persoon uit Afrika wordt gevoerd onder het genot van een goede maaltijd. Het etentje is een initiatief van opiniemaker Kiza Magendane. Hij nodigde de minister via een open brief uit voor een gesprek – en zij nam de uitnodiging aan.

“Kunt u zinnig uitleggen waarom ik als Nederlander naar meer dan 172 landen kan zonder restricties terwijl een Soedanees maar naar 32 landen kan?” schreef Magendane in zijn open brief aan de minister. “We hebben te maken met een generatie van Afrikaanse jongeren die veiligheid zoekt en graag vooruit wil. U maakt ons wijs dat wij deze jongeren kunnen/moeten tegenhouden, met een bedrag dat lager is dan de jaarlijkse begroting van de Universiteit van Amsterdam.”

Magendane sprak in zijn open brief ook van “een realiteit waarin Europese landen samen miljarden investeren in het dicht gooien van hun grenzen in plaats van hun migratiebeleid te moderniseren en Afrikaanse jongeren te begeleiden om hun talenten hier in te zetten in plaats van die te verstrooien in de Middellandse zee”.

25 deelnemers

Naast initiatiefnemer Kiza Magendane zullen bij het etentje op 10 november nog 25 andere mensen deelnemen aan het gesprek met de minister. Het gesprek wordt geleid door jurist Nikish Vita en econoom Miguel Heilbron. “Heel goed dat de minister nu het gesprek aangaat met jonge mensen met Afrikaanse roots en met verschillende inzichten over Afrika”, zegt Miguel Heilbron. “In mijn werk met Afrikaanse ondernemers en investeerders zie ik bijvoorbeeld dat er op dit moment heel veel innovatieve en interessante bedrijven uit Afrika komen. Maar in Nederland en Europa ontnemen we door onze handelspolitiek en door vooroordelen Afrikaanse bedrijven nog steeds veel kansen. Kan dit anders?”. “Ik hoop te bereiken dat dit een begin mag zijn van een samenwerking op gelijkwaardige niveau tussen jongeren uit de Afrikaanse diaspora en Nederland,” vult Nikish Vita aan, “met ruimte waar de Afrikaanse diaspora hun ideeën, emoties, ervaring, en kennis kan uiten.”

Het gesprek op 10 november zal gaan over de thema’s Migratie en Vluchtelingen, Handel en Ontwikkeling en over de de rol van de Afrikaanse diaspora in beleidsvorming.

#TellPloumen
Omdat er een beperkt aantal plekken beschikbaar is voor het diner met de minister, geven de organisatoren Afrikaanse young professionals die niet bij het diner aanwezig kunnen zijn een speciale gelegenheid om om hun vragen, opmerkingen of tips aan minister Ploumen te geven.

Deze input kan via Twitter en Facebook gedeeld onder de hashtag #TellPloumen. Onder deze hashtag kunnen ook korte video’s van maximaal 30 seconden gedeeld worden.

Het Afropolitan Dinner met Minister Ploumen wordt mogelijk gemaakt met de steun van  Foundation Max van der Stoel. De catering wordt verzorgd door Tina Keuken, met heerlijke congolese gerechten.

Like de Facebook-pagina om op de hoogte te blijven van updates rondom dit en andere Afropolitan Dinners (zoals met prominente feministe Minna Salami en een ambassadeur van een Afrikaans land, binnenkort wordt hierover meer bekend gemaakt). Voor vragen of het insturen van een #TellPloumen-video kan ook gemaild worden naar dinner@afropolitan.nl.

Op zaterdag 7 november, drie dagen voor het diner, geeft Kiza Magendane op de Afrikadag in Amsterdam ook een workshop onder de titel “What can Afropolitans do?”. Daar kan ook live nog laatste input voor het diner gegeven worden.

N.B: Het diner op dinsdag 10 november is een besloten bijeenkomst, niet voor pers toegankelijk.

Bron Foto: Facebook Page Lilianne Ploumen

Join: This song from Ghana is an expression of life

This song is life.

This time, we won’t use words.
Words have not the capability to express the beauty that flows from hearts to hearts.
Only the beat speaks, no translations.
We travel to Ghana where Bisa Kdei tells us a wonderfull story.
Go and tell Mansa that we will join her.
We will dance with her and Bisa Kdei. We will have fun.

This song, I am telling you man.

Source photo: Bisa Kdei Facebook Page

Music can help the sleeping African lion to wake up

The giant lion in Africa is sleeping. What can help this giant sleeping lion to wake up? A lot of things are required and one of them is music. Let me introduce you to one song and one artist who express the positivity of the Congolese spirit, with the message: No matter what happen, we will stay strictly positive.

Innoss ‘B – Cha Cha
He is 18 years old and has gained his position as a big star already in the Democratic republic of the Congo (DRC). He is involved in different peace projects where music is being introduced as an instrument to create peace and to fight conflict(s). One of these peace projects are Festival Amani (Amanin meaning PEACE) and the International Masterpeace. This anthem of joy is worthy to share and express how hopeful the future is: “Ndenge ya ko expliquer bolingo na yo eza te” meaning “There’s no way to express my love for you” . Cha Cha refers to the the famous indpendance song in 1960. This was writen by Joseph Kabesele to celebrate the Congolese indepence. Get some Cha Cha feeling by this beloving artist.

 

The message is clear.

Bonus:
The orginal Independance Cha cha, about the congolese independance from Belgium.

 

Soure foto: Facebook Page Innos’ B

 

 

Brief van een oprottend vluchteling

 

Mijn bestaan is jouw last. Ik had natuurlijk niets liever gewild dan in mijn geboortestad in veiligheid mijn geliefden kussen, omhelzen en mijn God danken. Het feit dat ik daar geboren ben heeft mij het recht ontnomen om mijn waardigheid te behouden. Ik ben daarom bewust naar jouw land gekomen om jou te bashen, omdat ik jaloers ben op jouw welvaart, jouw vrijheid en jouw stabiliteit. Maar nu ik het ook zat ben dat jij constant zat van mij moet zijn, besluit ik om zo snel mogelijk op te rotten.

Nostalgie is helaas het enige wat mij overblijft op het moment dat je mij constant demoniseert. Ik ben bespuugd, gecriminaliseerd en mijn bestaansrecht is gebagatelliseerd, enkel omdat ik niets anders kon dan vluchten om mijn overlevingskans te verhogen. Ik geloofde dat ik ook rechten had, daarom ben ik gevlucht. Het recht om te leven bijvoorbeeld, maar ook het recht om te dromen. Ik droomde van een menswaardig bestaan in het land met de hoofdstad van vrede. Ik kan helaas alle mooie woorden en verdragen vergeten, want het is nu tijd om op rotten. Jou met rust te laten binnen jouw veilige gesloten muren.

Mijn toekomst in jouw handen
Ik donder op naar mijn eigen land. Ik wil niet meer mijn toekomst in jouw handen leggen zodat jij er alles mee kan doen wat je maar wilt. Ik wil niet dat jij het idee blijft hebben dat mijn enige doel in het leven is om jou alles te ontnemen waar je de rest van jouw leven voor gevochten hebt.

Natuurlijk weet ik dat je van de vrijheid geniet maar weinig benul hebt van wat die vrijheid werkelijk heeft gekost. Natuurlijk weet ik dat je minder dankbaar en trots bent op jouw welvaart en vrede. Natuurlijk weet ik dat je steeds naar meer verlangt maar niet meer wat meer precies inhoudt.

Jij staat voor een muur en het ontbreekt je aan de moed om de overkant te zien. De overkant waar het gras minder groen is en waar een knal geen vreugdevuur is maar een teken om te vluchten. Over lijken heen lopen, ’s nachts over gevaarlijke paden vrezen voor je eigen leven. Ik weet wat meer en beter inhouden, omdat ik paden heb bewandeld die alleen in horrorfilms voorkomen en het tegenovergestelde van meer en beter zijn. Toch verwonder ik mij over het feit dat je mij laat oprotten. Ik had je graag laten zien hoe je weer kan dromen en naar beter kunt streven. Ik had graag een inspiratie voor jou willen zijn.

Omhelzen
Deze brief is niet alleen voor PVV-stemmers. Hij is gericht aan eenieder in Nederland die denkt dat mijn besluit om te vluchten een plezier was. Hij is voor iedereen die mij als gevaar ziet. Waarom heb je nooit naar mij geluisterd? Waarom heb je niet de moeite genomen om mij te omhelzen? Waarom kwam je geen muziek met mij maken? Waarom kon je niet met mij dansen, brood eten, vrijen, poëzie lezen en dromen? Waarom heb je niet geprobeerd om mij te leren kennen zodat je kon zien dat ik niet zo veel van jou verschil? Misschien alleen al om het feit dat wij allebei een hekel aan onrechtvaardigheid hebben.

Maar wees niet gerust, ik rot nu op naar waar ik vandaan kom. Zal ik sterven? Misschien. Zal ik jou missen? Ik denk het niet, want ik heb je nooit gekend. Ik zal belanden in een zone waar het leven geen signatuur kent. Bereid om te sterven danwel om vernederd te worden door een generatie die de waarde van het leven niet lijkt te kennen. Ik zal heel ver van jou blijven. Ik hoop dat je in jouw luxueuze leven nog altijd benieuwd zal zijn naar wat er aan de overkant van de muur is.

Misschien dat wij elkaar dan in de hel zullen tegen komen. Maar jij gelooft niet in de hel. Dus ik laat jou in jouw hemel terwijl ik naar mijn hel terugkeer, om voor de laatste keer een dans met de duivel te doen.

Geen zin in negatieve gedoe? Lees ook mijn dankbrief van een voormalige vluchtlingen, als ode aan barmhartige Nederlanders.

Bron Foto: Marieke Haafkes, VPRO/Johny Wonder

Dit stuk verscheen eerder op mijn persoonlijk website, joop.nl en voorbeeld-allochtoon.nl

The beautiful philosophy behind Africa Fashion Week Amsterdam

 

Are you ready to enjoy the beauty that is inspired by mother Africa? Do you believe that the time has come for Africans in the Netherlands and Europe to represent their notion of fashion?

Amsterdam didn’t have one yet and the stunning and renowned Dutch-Cameroonian fashion designer Diana Tambe decided to found one. After a period of hard work, Africa Fashion Week Amsterdam (AFWA) is now a fact. From the 27th to the 30th of August, the second edition of this event ‘for fashion professionals and fashion occult’ is taking place at the Royal Tropical Institute (KIT).The goal? ‘Celebrating African & African inspired fashion, art, culture and rich heritage’, as the organisation declared in the press release of the event.

‘Africa Fashion Week proves the democratisation of fashion’, declared the writer Alphonse Muambi, as one of the speakers at the first edition of the AFWA last year. Muambi might just be right, for AFWA breaks with the existing idea that the African notion of fashion does not exist. By giving African designers an opportunity to present their newest designs, AFWA literally proves that we don’t necessarily need a Jean Paul Gaultier or a Giorgio Armani in order to call something fashion.

One my favourite designers who will present his new designs is the ‘Afropolitain’ Patou Manga. This Camerounese maestro has worked with big guys like Kanye West and Fally Ipupa. For The Africa Fashion Week Amsterdam 2015, Manga and many others will prove that they can defend and represent Africa in the fashion universe.

The organisation promises that this edition will be bigger and better than the first one. Judging from the list of renowned designers, speakers and public figures who will contribute to this edition, this promise will surely be held. One of these contributors is our Afropolitan pride Omar Munie, who will open the show. Also, let us not forget that the Nigerian superstar Ramsey Nouah is the special host.

There’s no afropolitan universe without the right look. Fashion defines the way we represent ourselves to the outside world. ‘In life, when you make a choice, you defend it. When you choose your style, you live it and you defend it’. These wise words are from the Congolese music star Ferre Gola. Africa Fashion Week makes a clear statement: There’s a notion of African Fashion and we are ready to show it. Are you ready to prove it?

See more details about AFWA and the shows here and share this Facebook-video and make a chance to win a ticket for one of the shows.

Source photo: Africa Fashion Week Amsterdam Facebook

Bonus: Patou Manga – Patou Style

 

Not enough? See Patou Rocks at Black Fashion Week Paris (2013) with his Patou Style.

 

 

 

 

 

Dankbrief van een voormalige vluchteling

Ik woon acht jaar in Nederland en in die acht jaar heb ik veel barmhartige Nederlanders ontmoet. Zo heb ik een docent ‘Nederlands als tweede taal’ gehad die in mij geloofde. Mevrouw van Schaik deed er alles aan om mij naar het VWO te sturen ondanks mijn taalbeperking. Ze geloofde dat ik mij daar op mijn gemak zou voelen. Zo motiveerde zij mij om kwaliteitskranten te lezen en om naar Radio 1 te luisteren. Zij zag kansen en mogelijkheden in mij. Zij zag mijn levenslust

In de afgelopen acht jaar heb ik veel Mevrouw van Schaiken ontmoet. Zwijgende Nederlanders die met een positieve houding naar migranten kijken. Nederlanders die verbinding maken met nieuwkomers en deze begeleiden om hun weg te vinden in Nederland.

Zoals In 2012, toen ik vijf jaar in Nederland woonde, ben ik bestuurslid geworden bij een politieke jongerenorganisatie. Het is belangrijk om te vertellen dat ik sinds 2010 een actieve lid van deze club ben. De leden van deze politieke jongerenorganisatie geloofden in mij en gaven mij de ruimte om mijn talenten te ontwikkelen. Ondanks mijn exotische karakter keken ze mij niet met achterdocht aan. Dat kon alleen omdat ze een mens in mij zagen. Ze hadden het vertrouwen dat ik van meerwaarde was ondanks het feit dat ik een vluchteling ben.

Ondanks het feit dat ik acht jaar in Nederland woon, ben ik een blogger verbonden aan oneworld.nl en de Afrikablog van de Volkskrant. Ik ben wekelijks bij de prestigieuze Keizersgracht omdat ik het kantoor van de organisatie waar ik stage loop zich daar bevindt. Ook schrijf ik op dit moment teksten voor een gerespecteerde Nederlandse televisieprogramma. Daarnaast publiceer wel eens in kwaliteitskranten. Dit gebeurt allemaal omdat er mensen in Nederland zijn die in mij geloven. Mensen die mij kansen gunnen. Ik noem ze barmhartige Nederlanders.

De heftige discussies over migranten doen ons soms vergeten dat medemenselijkheid nog steeds in Nederland bestaat. Er wordt gefixeerd op negatieve uitspraken op sociale media bijvoorbeeld. Wat wij niet te zien zijn kleine gebaren van Nederlanders die op een positieve manier het verschil maken in het leven van veel vluchtelingen.

Net als ik, zijn er duizenden anderen vluchtelingen die hun weg in Nederland hebben gevonden. Ze doen goede studies, ze werken hier en ze zijn hier maatschappelijk betrokken. Dit kan allemaal omdat er barmhartige Nederlanders zijn die hen als mensen hebben omarmd. Nederlanders die achter de schermen liefde en medemenselijkheid tonen maar nooit de voorpagina van de Telegraaf zullen behalen bijvoorbeeld.

Beste mevrouw van Schaik. Beste politieke jongerenorganisatie. Beste werkgever en goede Nederlandse vrienden. Beste barmhartige Nederlander. Mocht je deze brief aan het lezen zijn: Bedankt. Bedankt dat je het vertrouwen had dat ik ondanks mijn beperkingen een nieuwe leven kon opbouwen in Nederland. Bedankt dat je geloofde en nog steeds gelooft dat ik van meerwaarde kan zijn voor de Nederlandse samenleving. Bedankt dat je mijn verborgen talenten zag en nog steeds ziet. Bedankt dat je mij niet als zielig beschouwde maar als iemand vol passie en levenslust die slechts vertrouwen en begeleiding nodig had. Bedankt dat je een mens in mij zag.

Ook namens alle andere voormalige asielzoekers die niet altijd even de juiste woorden vinden om hun dankbaarheid te uitten: bedankt. Door te veel negativiteit ontstaat er weinig ruimte om dankbaarheid te tonen. Het kan daarom geen kwaad om vandaag kenbaar te maken dat er Nederlanders bestaan die met een positieve houding naar anderen kijken, in het bijzonder naar vluchtelingen. Mocht je een van die Nederlanders zijn: Bedankt voor alles.


Bron Foto: Alphonse Muambi

Mobiliteit is een intrinsieke mensenrecht, ook voor Afrikaanse jongeren

Terwijl het Afrikaanse continent jaarlijks 60 miljard dollar mist door illegale geldstromen die buiten het continent omgaan, lazen we in dagblad Trouw van 30 juli dat minister Lilianne Ploumen samen met haar Duitse en Franse collega’s met  500 miljoen Euro van de Europese  commissie, duizenden Afrikaanse jongeren ‘toekomstperspectieven’ in hun eigen landen willen bieden zodat ze niet meer naar Europa hoeven.

Twee dagen later publiceerde The Daily Telegraph een opiniestuk/pr-bericht van de Franse en Britse ministers van binnenlandse zaken onder de kop ‘Migranten denken dat onze straten met goud geplaveid zijn’. Hun stelling is dat migranten die hun toevlucht naar Europa zoeken een onrealistisch beeld hebben over wat Europa biedt. Ook minister Ploumen beweerde eerder dit jaar hetzelfde toen ze over Afrikaanse jongeren schreef ‘Het Paradijs dat zij in Europa zoeken bestaat niet’ (Volkskrant, 26 mei).

Met  veel bravoure  stelde de minister in de Volkskrant van 26 mei j.l. dat wij het probleem van bootvluchtelingen kunnen oplossen door 50 miljoen euro te investeren in de Noord-Afrikaanse economie. We zijn twee maanden verder en de minister probeert nu met haar Europese collega’s  ons wijs te maken dat zij jonge en gedreven Afrikanen hun lust om Europa te ontdekken kunnen tegenhouden met een bedrag dat lager is dan het jaarlijkse begroting is van de Universiteit van Amsterdam, waar ik studeer.

Dit is niet alleen pretentieus, het is ook minachtend jegens Afrika, het continent dat jaarlijks meer geld naar Europa stuurt dan andersom. ‘Schijnhulp’ en ‘valse goede Samaritanen’ zijn enfin geen vreemde concepten.

Daarnaast hanteren de minister en haar collega’s een verkeerde aanname. Migratiedeskundigen zoals Hein de Haas geven het al aan: economisch voorspoed houdt mensen niet in hun landen vast. Het bevordert juist mobiliteit. ‘Ontwikkeling in armste landen geeft mensen de middelen en verhoogt ambities en zal daardoor onvermijdelijk tot veel meer lange-afstandsmigratie leiden’ analyseerde hij op basis van bestaande data.

Mobiliteit is een intrinsieke mensenrecht, ook voor Afrikaanse jongeren.

We hebben te maken met een crisis dat Afrikaanse jongeren dwingt om op de Middellandse Zee met de duivel te dansen. Een duivel die wij mede gecreëerd hebben door ons rigide migratie- en asielbeleid. Is het niet verwonderlijk dat een Nederlander naar meer  dan 172 landen kan reizen zonder restricties terwijl een Soedanees maar naar 32 landen kan? Wij zien Afrikanen als ongewenst en gevaarlijk, daarom nemen zij illegale wegen om naar het paradijselijke Europa komen.

Economen zoals Philippe Legrain  geven aan dat het open stellen van grenzen juist economisch voorspoed in Europa zal bevorderen. Afrikaanse jongeren kunnen de goedkope arbeid die wij naar Afrika brengen hier uitvoeren, waardoor wij transportkosten besparen. Hierdoor zal hun potentie hier optimaal gebruikt worden en kunnen zij zelf het geld naar hun land van herkomst sturen. De Afrikaanse diaspora stuurt nu al meer geld naar Afrika dan elke vorm van bilaterale hulp bij elkaar.

We hebben te maken met een generatie van Afrikaanse jongeren die veiligheid zoeken en graag vooruit willen. Europese politici sluiten hun ogen. Zij geven het signaal dat deze jongeren een bedreiging zijn en dat ze buiten fort Europa behouden moeten worden. Het ontbreekt deze politici aan visie en moed de waarheid onder ogen te zien.

We leven in een realiteit waarin Europese landen samen miljarden investeren in het dicht gooien van hun grenzen in plaats van hun migratiebeleid te moderniseren en Afrikaanse jongeren te begeleiden om hun talenten hier in te zetten in plaats van die te verstrooien in de Middellandse zee. Afrikaanse jongeren hebben geen 500 miljoen nodig, ze willen op een ontdekkingsreis. Doe die grenzen open.

11870823_10207195929557650_5214386568186204849_n (1)Een verkorte versie van dit stuk verscheen op 8 Augustus in NRC Handelsblad.

Lees hier mijn open brief waarin ik de minister heb uitgenodigd om met mij in debat te gaan.
(Het resultaat van mijn brief is dat er waarschijnlijk een afropolitan dinner met de minister volgt, meer informatie hierover volgt snel).